Сучасныя ШІ-мадэлі маюць адно вельмі непрыемнае абмежаванне — памер кантэксту (context window). Гэта колькасць інфармацыі са знешняй крыніцы, якую мадэль можа трымаць адначасова ў сваёй «працоўнай памяці». Звычайна гэта абмежавана некалькімі мільёнамі токенаў.
На першы погляд, мільёны токенаў — велізарная лічба. Але ёсць вялікае АЛЕ.
Мадэль не памятае, што вы пыталі ў яе ў мінулы раз. Кожны новы запыт у ШІ-чаце яна ўспрымае як поўнасцю новы — быццам бачыць вас упершыню. Таму, каб мадэль заўсёды ведала, што яна ўжо зрабіла і што збіраецца рабіць далей, яна кожны раз перачытвае ўсю перапіску: усе вашы запыты, усе свае адказы, увесь кантэкст — з самага пачатку сэсіі.
Для простага чату гэта можа і не быць праблемай. Але пры распрацоўцы кода аб'ёмы ўваходных даных рэзка ўзрастаюць. Бо акрамя вашай перапіскі мадэль атрымлівае велізарныя масівы кода: файлы, якія яна чытае, дыфы, якія яна генеруе, вынікі тэрмінальных каманд, вывад лінтараў і тэстаў. І гэта расце як снежны ком — чым больш уваходнай інфармацыі, тым больш грошай выдаткоўваецца на апрацоўку кожнага запыту, і тым менш месца застаецца для сапраўды карыснага кантэксту.
У нейкі момант гэта прывяло распрацоўшчыкаў ШІ-агентаў (рэдактараў кода) да дзвюх ключавых ідэй:
- Фільтраваць кантэкст — у мадэль павінна трапляць толькі патрэбная інфармацыя, а не ўвесь рэпазіторый цалкам. Скараціць уваходныя і выходныя даныя (разам з вынікамі разважанняў).
- Даваць мадэлі «памятку» — кароткі, структураваны файл з правіламі і абмежаваннямі канкрэтнага праекта, каб агент не марнаваў дарагі кантэкст на «даследванне» таго, які менеджэр пакетаў выкарыстоўваецца ці якія тэчкі нельга чапаць.
І гэтыя падыходы могуць вырашыць яшчэ адну праблему: ШІ-агенты не ведаюць патрабаванняў да вашай кодавай базы без дадатковых даследаванняў. Яны не ведаюць, што ваша каманда выкарыстоўвае pnpm, а не npm. Не ведаюць, што тэчка src/generated/ — недатыкальная "святая карова", якую генеруе CI-пайплайн. Не ведаюць, што ўсе API-адказы ў вас абгорнуты ў Result<T, E>, а не ляцяць праз try/catch. Яны геніяльныя ў цэлым, але сляпыя да кантэксту вашага рэпазіторыя.
Менавіта для вырашэння гэтых праблем і з'явіўся AGENTS.md — невялікі Markdown-файл, які расказвае штучнаму інтэлекту правілы гульні ў вашым праекце. Ён займае мінімум месца ў кантэкстным вакне, але дае мадэлі максімум карыснай інфармацыі.
Гісторыя з'яўлення: заапарк рашэнняў
Доўгі час кожны вендар вырашаў праблему кантэксту па-свойму. Cursor прыдумаў .cursorrules. Anthropic — CLAUDE.md. GitHub — .github/copilot-instructions.md. Windsurf — .windsurfrules.
Вынік? Тыповы рэпазіторый у 2025 годзе выглядаў так:
1my-project/
2├── .cursorrules # Правілы для Cursor
3├── CLAUDE.md # Правілы для Claude Code
4├── .github/
5│ └── copilot-instructions.md # Правілы для GitHub Copilot
6├── .windsurfrules # Правілы для Windsurf
7├── .continue/
8│ └── config.json # Правілы для Continue
9└── README.md # І яшчэ README для людзей!
Пяць розных файлаў з практычна аднолькавым зместам, якія разыходзіліся паміж сабой на працягу тыдняў. Вы абнаўляеце правіла ў .cursorrules, забываеце пра CLAUDE.md — і Anthropic-агент працягвае генераваць код у старым стылі. Класічны version drift (разыходжанне версій) — толькі не паміж кодам і тэстамі, а паміж інструкцыямі для розных ШІ.
Гэта як калі б вы трымалі пяць асобных памятак для пяці новых супрацоўнікаў, прычым у кожнай — трохі іншыя правілы. Хаос гарантаваны.
Каб спыніць гэтае шаленства, распрацоўшчыкі аб'ядналася вакол адзінага, вендара-незалежнага стандарту — файла AGENTS.md, які кіруецца Agentic AI Foundation (AAIF) пад эгідай Linux Foundation. Сярод заснавальнікаў фундацыі — AWS, Anthropic, Google, Microsoft, OpenAI і Block.
Што такое AGENTS.md? README для чалавека vs README для машыны
Ідэя элегантна ў сваёй прастаце. У кожнага праекта ёсць README.md — файл, які тлумачыць чалавеку, як праект уладкаваны, як яго запусціць і навошта ён увогуле існуе. AGENTS.md — гэта тое ж самае, але для AI-агента.
Розніца ў аўдыторыі вызначае ўсё:
| README.md | AGENTS.md |
|---|
| Чытач | Чалавек-распрацоўшчык | AI-агент (LLM) |
| Тон | Запрашальны, апісальны | Імператыўны, строгі |
| Мэта | Зразумець і натхніцца | Не наламаць і зрабіць правільна |
| Прыклад | «Мы выкарыстоўваем React 19 і TanStack Router для навігацыі» | «Заўсёды выкарыстоўвай pnpm. НІКОЛІ не выкарыстоўвай npm ці yarn» |
| Аптымізацыя | Пад візуальнае ўспрыняцце | Пад бюджэт токенаў |
Звярніце ўвагу на тон: калі ў README мы пішам мяккім запрашальным стылем («Мы выкарыстоўваем…»), то ў AGENTS.md — жорсткія імператывы («Заўсёды…», «НІКОЛІ…»). AI-агент — не калега, з якім трэба быць далікатным. Гэта высокапрадукцыйны аўтамат, якому трэба дакладныя каманды, а не натхненне.
Хто ўжо падтрымлівае AGENTS.md?
Кароткі адказ: практычна ўсе. Станам на 2026 год стандарт AGENTS.md чытаюць:
- OpenAI Codex — аўтаматычна чытае
AGENTS.md пры старце сэсіі. Падтрымлівае шматузроўневую іерархію (ад кораня да бягучай дырэкторыі) і нават глабальны файл ~/.codex/AGENTS.md для персанальных правілаў, якія дзейнічаюць ва ўсіх рэпазіторыях.
- Cursor — аўтаматычна прачытвае
AGENTS.md з кораня і паддырэкторый і ўпляце яго ў кожны запыт да мадэлі. Таксама падтрымлівае ўласны фармат .cursor/rules/*.mdc для больш гранулярнага кіравання.
- GitHub Copilot Coding Agent — падтрымлівае як першаснае крыніца праектных правілаў.
- Claude Code — чытае і
AGENTS.md, і CLAUDE.md, але калі ёсць абодва — прыярытэт у AGENTS.md.
- Aider — загружае
AGENTS.md як канвенцыі праекта пры старце сэсіі.
- OpenHands / SWE-bench агенты — скануюць
AGENTS.md для фарміравання базавага кантэксту.
- Gemini CLI / Antigravity — прымаюць як кантэкстны файл для кіравання правіламі.
- Goose (Block) — чытае
AGENTS.md як адзін з трох ключавых праектаў AAIF.
- Zed / JetBrains Junie / VS Code / Warp / Devin / Windsurf / Amp / RooCode — і яшчэ дзясяткі іншых.
Гэта азначае, што адзін файл — AGENTS.md — аўтаматычна працуе з усімі вашымі інструментамі. Больш ніякай фрагментацыі.
💡 Лайфхак для зваротнай сумяшчальнасці:
Калі старая версія інструмента ўсё яшчэ шукае свой вендарны файл, проста стварыце сімвалічную спасылку:
1ln -s AGENTS.md CLAUDE.md
2ln -s AGENTS.md .cursorrules
Адзін файл праўды, нуль дубліравання.
Іерархія ў манарэпазіторыях: «Бліжэйшы файл выйграе»
У вялікіх манарэпазіторыях (monorepos) адзінага AGENTS.md у корані часта недастаткова. Frontend-каманда піша на React з Vitest, backend — на Go з golangci-lint, ML-каманда — на Python з pytest. У іх розныя стандарты кода, розныя каманды запуску, розныя чырвоныя лініі.
AGENTS.md вырашае гэта праз іерархічнае разрашэнне (Hierarchical Resolution) па правіле «бліжэйшы файл у прыарытэце» (closest-file-wins):
1my-monorepo/
2├── AGENTS.md ← Глабальныя правілы каманды
3├── apps/
4│ ├── web/
5│ │ ├── AGENTS.md ← Правілы для React / Next.js фронтэнда
6│ │ └── src/
7│ └── api/
8│ ├── AGENTS.md ← Правілы для Go / gRPC бэкенда
9│ └── main.go
10├── packages/
11│ └── shared/
12│ └── AGENTS.md ← Правілы для shared-бібліятэкі
Калі агент рэдагуе файл apps/api/main.go, ён:
- Чытае каранёвы
AGENTS.md (базавыя правілы для ўсіх).
- Затым чытае
apps/api/AGENTS.md — і дапаўняе або перавызначае базавыя правілы лакальнымі.
Гэта працуе як CSS-каскад: больш спецыфічнае правіла заўсёды перамагае агульнае.
Анатомія добрага AGENTS.md: 6 блокаў, якія мусяць быць
Стандарт свядома абраў чысты Markdown — ніякіх YAML-метададзеных, JSON-схем ці спецыяльнага сінтаксісу. Проста Markdown. Гэта робіць парог уваходу нулявым: калі вы ўмееце пісаць README, вы ўмееце пісаць AGENTS.md.
На аснове аналізу тысяч рэпазіторыяў вылучыліся 6 блокаў, якія робяць AGENTS.md сапраўды карысным:
1. 🏗️ Архітэктура праекта
Каротка (1–2 абзацы!) растлумачце, з чаго складаецца кодавая база. Асабліва важна для манарэпазіторыяў.
1# Архітэктура
2Манарэпазіторый на TypeScript.
3- `packages/core` — бізнэс-логіка (без залежнасцей ад DOM).
4- `apps/web` — Next.js 15 App Router (толькі UI-слой).
5- `apps/api` — Express + tRPC (API Gateway).
2. 🔧 Тэхналагічны стэк
Дакладна ўкажыце інструменты. Агент не павінен гадаць, які менеджэр пакетаў выкарыстоўваць.
1# Стэк і інструменты
2- Менеджэр пакетаў: ТОЛЬКІ `pnpm`. НЕ `npm`, НЕ `yarn`.
3- Фарматаванне: Biome (НЕ Prettier, НЕ ESLint).
4- Стан: Zustand для client state, TanStack Query для server state.
3. ⚡ Каманды
Дакладныя CLI-каманды — рэцэпты, якія агент можа капіпасціць у тэрмінал.
1# Каманды
2- Устаноўка: `pnpm install`
3- Зборка: `pnpm build`
4- Тэсты: `pnpm test`
5- Адзін тэст: `pnpm test -- path/to/file.test.ts`
6- Лінтынг: `pnpm lint && pnpm format:check`
4. 📐 Стандарты кода
Тут найлепш працуюць канкрэтныя прыклады (Good vs Bad), а не абстрактныя апісанні.
1# Стандарты
2Усе API-хэндлеры вяртаюць `Result<T, E>`, а не кідаюць exceptions.
3
4❌ ДРЭННА:
5try { await fetchUser(); } catch (e) { console.log(e); }
6
7✅ ДОБРА:
8const result = await fetchUser();
9if (!result.ok) { logger.error('Fetch failed', { err: result.error }); return null; }
5. 🚫 Чырвоныя лініі (абмежаванні)
Тое, што агенту забаронена рабіць. Гэта, бадай, найважнейшы раздзел.
1# Чырвоныя лініі
2- НІКОЛІ не рэдагуй файлы ў `src/generated/`.
3- НІКОЛІ не выдаляй існуючыя тэсты.
4- НЕ дадавай новыя npm-залежнасці без яўнага дазволу.
5- НЕ мяняй канфігурацыю CI/CD пайплайна.
6. ✅ Верыфікацыя
Як агент павінен праверыць сваю працу перад тым, як лічыць задачу выкананай.
1# Верыфікацыя
2Перад завяршэннем задачы ты МУСІШ:
31. Запусціць `pnpm typecheck` — нуль памылак TypeScript.
42. Запусціць `pnpm test` для закранутых модуляў — усе тэсты зялёныя.
53. Запусціць `pnpm lint` — нуль парушэнняў.
Лепшыя практыкі: Як пісаць AGENTS.md, каб ён сапраўды працаваў
Парада 1: Трымайце бюджэт кантэксту
Самая пашыраная памылка — запіхнуць у AGENTS.md ўсю дакументацыю каманды: гайдлайны на 50 старонак, поўны API-даведнік, гісторыю архітэктурных рашэнняў за апошнія тры гады.
Ідэальны памер — ад 50 да 200 радкоў.
Чаму гэта крытычна? Кожны радок AGENTS.md трапляе ў кожны запыт да LLM. Файл на 2000 радкоў — гэта не проста марнаванне грошай на токены. Гэта актыўнае пагаршэнне якасці генерацыі: мадэль губляе ўвагу (attention dilution) і пачынае ігнараваць як вашы інструкцыі, так і сам код.
Гэта як калі б вы далі новаму супрацоўніку памятку на 200 старонак і чакалі, што ён запомніць кожнае слова. Спойлер: ён не запомніць.
Парада 2: Паказвайце, а не апісвайце
AI-мадэлі ўспрымаюць канкрэтныя прыклады кода значна лепш, чым абстрактныя тэксты.
❌ Так не працуе:
«Заўсёды пішыце чысты код з правільнай апрацоўкай памылак і выкарыстоўвайце кастомныя хукі ў React.»
Гэта занадта размыта. Мадэль не разумее, што менавіта вы лічыце «чыстым кодам» у вашым праекце.
✅ А так — працуе:
Пакажыце два блокі кода: адзін з пазнакай ❌ BAD, другі — ✅ GOOD. Мадэль па ходзе выберыць правільны патэрн.
Парада 3: Імператыўная мова, а не рэкамендацыі
AI-агент — не калега, з якім трэба быць палітычна карэктным. Размытыя фармулёўкі («пажадана», «было б добра», «па магчымасці») — ваш вораг.
| ❌ Размыта | ✅ Дакладна |
|---|
| «Было б добра выкарыстоўваць TypeScript strict mode» | «Выкарыстоўвай TypeScript strict mode. Заўсёды.» |
| «Па магчымасці пішы юніт-тэсты» | «Для кожнай новай функцыі стварай юніт-тэст» |
| «Лепш не чапаць generated-файлы» | «НІКОЛІ не рэдагуй файлы ў src/generated/» |
Парада 4: Пішыце толькі тое, чаго мадэль не ведае
Няма сэнсу пісаць агенту «Пераменныя мусяць мець зразуметыя назвы» ці «Выкарыстоўвай async/await у JavaScript». Сучасныя мадэлі (Claude Opus, Gemini 3.6 Flash, GPT-5.6) ужо ведаюць усе агульнапрынятыя стандарты моў.
Пішыце ТОЛЬКІ тое, што унікальна для вашага рэпазіторыя: нестандартныя канвенцыі, лакальныя абмежаванні, спецыфічныя каманды.
Антыпатэрны: Як НЕ трэба пісаць AGENTS.md
❌ Prompt Bloat — раздуванне прампта
Вы ўставілі ў AGENTS.md поўны eslint.config.js на 500 радкоў, гайд па стылю на 30 старонак і архітэктурны RFC трохгадовай даўніны. Мадэль тоне ў тэксце і пачынае ігнараваць усё — і вашы правілы, і сам код.
❌ Змешванне з README
У AGENTS.md з'яўляюцца інструкцыі тыпу «Каб усталяваць праект на macOS, спачатку ўсталюйце Homebrew…» або спасылкі на HR-партнерку і Confluence. Агент — не новы супрацоўнік, які чытае анбордынг. Кожны лішні радок — гэта марнаванне вашага бюджэту токенаў.
❌ Сакрэты ў файле
Хтосьці дадаў у AGENTS.md тэставы API-ключ, пароль ад staging-базы або токен ад Slack. AGENTS.md каміціцца ў Git. Усе вашы сакрэты — цяпер у гісторыі рэпазіторыя. Назаўсёды.
❌ Супярэчлівыя правілы ў іерархіі
У каранёвым AGENTS.md напісана: «Усе тэсты на Jest». А ў apps/web/AGENTS.md — «Выкарыстоўвай Vitest». Без яўнага ўказання , што лакальнае правіла перавызначае глабальнае (хоць і павінна спрацаваць, але заўседы есць "але"...). Вынік: агент блытаецца, галюцынуе і генеруе нешта сярэдняе паміж Jest і Vitest — што не працуе ні там, ні там. (Лепш удакладняць што у гэтай тэчцы - Vitest)
❌ Забытыя інструкцыі (Stale Rules)
Праект два месяцы таму перайшоў з REST на gRPC. А ў AGENTS.md дасюль напісана «Усе эндпоінты — RESTful, выкарыстоўвай Express Router». Агент зацята генеруе Express-хэндлеры, якія больш не маюць сэнсу.
Правіла: Ставіцеся да AGENTS.md як да жывога дакумента. Кожны вялікі рэфактарынг — праверце, ці абнавілі вы інструкцыі для ШІ.
Генератары AGENTS.md: Як стварыць файл аўтаматычна
Не хочаце пісаць AGENTS.md з нуля? Існуюць CLI-інструменты, якія аналізуюць вашу кодавую базу (мовы, залежнасці, структуру тэчак, скрыпты зборкі) і генеруюць стартавы варыянт файла.
Найпапулярнейшы генератар. Робіць статычны аналіз праекта і стварае AGENTS.md з аўтаматычна вызначанымі камандамі зборкі, тэстаў і лінтынгу. Можа таксама стварыць сімвалічныя спасылкі для .cursorrules і CLAUDE.md, каб вы далей трымалі толькі адзін файл.
1# Хуткі старт — аналіз праекта і генерацыя AGENTS.md
2npx agentseed init
3
4# З выкарыстаннем LLM для больш разумнага змесціва
5export ANTHROPIC_API_KEY=your_key
6npx agentseed init --provider claude
7
8# Генерацыя файлаў для ўсіх фарматаў адразу
9npx agentseed init --format all
Камбінуе статычны аналіз з інтэрактыўным Q&A: інструмент пытае ў вас удакладненні і захоўвае вашы ручныя праўкі пры паўторнай генерацыі.
Вэб-сэрвіс, які часова кланіруе ваш рэпазіторый, аналізуе яго з дапамогай LLM і генеруе файл праз API (Зьвяртайце увагу на бяспеку).
Проста паставіць задачу ШІ-агенту
Просты падыход, але стварае часам шмат недакладнасцяў і шуму.
⚠️ Важна: Генератары — выдатны стартавы пункт, але не фінальнае рашэнне. Аўтаматычна згенераваны файл заўсёды трэба прагледзець і дапоўніць уручную. Толькі вы ведаеце сапраўдныя «чырвоныя лініі» і негалосныя дамоўленасці вашай каманды.
Заключэнне: Чэк-ліст для вашага AGENTS.md
AGENTS.md — гэта не яшчэ адзін бюракратычны файл у рэпазіторыі. Гэта кантракт паміж вамі і вашым AI-агентам. Ён вызначае, ці будзе агент ствараць прадукцыйны код у стылі вашай каманды — ці будзе ён генераваць тэхнічна правільны, але абсалютна чужародны код, які вам давядзецца перапісваць уручную ці змарнаваць тоны токенаў.
Перад камітам праверце:
Дарэчы, вядзенне AGENTS.md мае нечаканы пабочны эфект: калі вы сядзеце і пішаце дакладныя правілы для AI-агента, вы адначасова фармалізуеце стандарты сваёй каманды. Тыя негалосныя дамоўленасці, якія жылі ў галовах трох тэхлідаў і перадаваліся вусна на код-рэв'ю, раптам матэрыялізуюцца ў адным файле, які можна прачытаць, абмеркаваць і абнавіць.
І гэта, мабыць, найвялікшая каштоўнасць AGENTS.md — ён робіць нябачнае бачным. Не толькі для машыны, але і для людзей.
Карысныя рэсурсы і спасылкі
Telegram працягвае развівацца і гэта не можа не радаваць. Гэта сацсетка адрозніваецца ад іншых не толькі сваёй канфідэнцыяльнасцю, але і тым што ён не баіцца мяняцца. Дзякуй, за тое што прачыталі артыкул. Мой Telegram канал: 
К гэтым 5 катэгорыям яшчэ можна дадаць сваі. І ўжо тут можна зразумець о гіганцкіх магчымасцях кастамізацыі. Па адчуваннях у гэтым лаўнчар змяняць можна практычна ўсё. Пачну з галоўнага экрана. Не буду заставацца на шпалерах, бо гэта даволі банальная рэч, якая зроблена, як і ў іншых. Першае адрозненне ад майго стандартнага лаунчэра – гэта налады тэм. І калі я казаў, што можна змяніць практычна ўсё, я не хлусіў, таму тут можна наладзіць: форму іконак, шрыфт, анімацыя адкрыцця дадатку, колер фону старонкі дадаткаў і пошуку і так далей. Але толькі на агульнай тэме кастамізацыя не сканчваецца. Таксама можна рэдагаваць іконкі, а дакладней змяняць назву, вокладку, а таксама прызначыць дзеянне на жэст (з бясплатнага толькі падвойны націск). Так я устанавіў адключэнне экрана на налады. З вокладкай узніклі некаторыя праблемы. Справа ў тым, што акрамя усталёўкі свайго фота іншыя налады даступныя ў Icon Pack Studio (дадатку таго ж распрацоўніка). Таму для поўнай кастамізацыі, лепш спампаваць і гэты дадатак. Вось такая "хакерская" тэма ў мяне атрымалася, дзякуючы Smart Launcher 6 + Icon Pack Studio + Matrix Live Wallpaper.
І знова гэта яшчэ не ўсё. З цікавага, таксама ёсць Page manager, які дазваляе змяняць размяшчэнне старонак. Па змаўчанні галоўны экран знаходзіцца па сярэдзіне, старонка дадаткаў унізе, старонка пошуку зверху, а стужка цікавасцяў злева. Стужка цікавасцяў – гэта старонка з rss навінамі на якія вы падпісаны, але не гледзячы на файную ідэю, амаль ўсе крыніцы у мяне не спрацавалі.
Мусіць галоўны мінус гэтага лаунчэра – гэта некаторыя абмежаванні бясплатнай версіі, але нават з імі, можна спакойна карыстацца гэтым дадаткам.
Калі мінулы лаунчэр быў раем для тых, хто любіць наладжваць усё пад сябе, то Niagara Launcher прытрымліваецца больш мінімалістычнага падыходу. У ім ёсць таксама галоўны экран, які тут называецца выбраныя. З пачатку я думаў, што ён мае абмежаванне на даданне, але на жаль 4-8 дадаткаў – гэта толькі ўсяго рэкамендацыя. Так я змог дадаць усе сваі дадаткі, а таксама некалькі ярлыкоў (якія дарэчы таксама падтрымліваліся ў Smart Launcher). Старонка пошуку уяўляе з сябе стужку з адсартаванымі дадаткамі. Перасоўвацца па ёй можна, праводзячы пальцам злева зверху ўніз, ці наадварот.
Старонку пошуку адчыняеца, пралістаў прымацаваныя дададкі ды нізу. Па гэтай прычыне, лепш ўсяго не мацаваць ўсе спампованыя дададкі, як я :). На яшчэ адно маё здзіўленне, на гэтым персаналізацыя не сканчваецца. Пасля невялікага агляду, пачынае катацца, што Niagara не моцна адстае ад Smart Launcher. Зразумела, аб прызначэнні дзеянняў на жэсты і гаворкі не ідзе, але змена назвы і вокладкі іконка ўсё роўна прысутнічае. Яшчэ было б вельмі страшна калі б не было сваёй разыначкі. Такою я лічу наступную асаблівасць. Пасля націску у меню праграмы сярод пунктаў ёсць дадаць у катэгорыю. У ім ёсць яшчэ 3 пункта (катэгорыі). Першае – гэта музычныя дадаткі. Пасля выбару гэтыя дадаткі будуць з'яўляцца пасля падлучэння навушнікаў. Няпэўна, бо з-за гэтую функцыю трэба купіць падпіску. Другое, гэта скрытыя. Працуе гэта, як няшмат не так, як у мінулым. Калі ў ім была асобная тэчка, то тут проста дадаткі перастаюць паказвацца сярод іншых і застаюцца толькі ў пошуку. І нарэшце апошні трэці пункт - гэта тэчка.
У адрозненні ад тэчак у многіх іншых лаунчэрах, тут яна не запаўняе ўвесь экран, а ўсплывае з-за чаго і атрымала назву pop-up folder. Яшчэ у яе можна змясціць віджэты, але знова для гэтага патрэбна падпіска. Апошняе – гэта тое, што як і ў Smart Launcher, Niagara Launcher дазваляе змяняць колер тэмы.